Yaşlı Hastalarda Pelvik Taban Cerrahisinin Mortalite ve Morbidite Üzerindeki Etkileri

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı 65 yaş üzeri hasta grubunda elektif pelvik taban cerrahisinin başarı oranları ile morbidite ve mortalite üzerine etkisini incelemektir.

Gereç ve Yöntem: Pelvik taban cerrahisi uygulanan 61 olgu çalışmaya alındı. 26 olguda Pelvik Organ Prolapsusu (POP), 11 olguda Stres Üriner İnkontinans (SUI) ve 24 olguda POP+SUI cerrahisi uygulandı. 11 olguya askı cerrahisi, 18 olguya ise kombine bölge cerrahisi uygulandı. POP cerrahisinde 23 olguda meş kullanılırken, 32 olguda konvansiyonel yöntemler tercih edildi. Intraoperatif ve erken postoperatif morbidite ve mortalite ile postoperatif 12. ayda cerrahi başarı oranları ve yaşam kalite skorları incelendi.

Bulgular: Olguların yaş ortalaması 71.3 ±4.7, ortalama menopoz süresi 23,14 ±7,39 yıl idi. POP grubunda ortalama operasyon süresi 73 ±22 dakika, POP+SUI grubunda 92 ±19 dakika ve SUI grubunda 28 ±9 dakika olarak gerçekleşti. Sadece antiinkontinans cerrahisi yapılan olgularda cerrahi süresi belirgin olarak daha kısa idi (p=0.001). 4 olguda intraoperatif ve erken postoperatif komplikasyon gelişti. 1 olgu postoperatif dönemde pulmoner emboli nedeniyle ex oldu. Bu olgu dışında hiçbir olguda dahili bir komplikasyon meydana gelmedi. Postoperatif 12. ay sonunda 65 yaş üzeri pelvik taban cerrahisi uygulanmış tüm olgularda genel başarı oranı %86.9 (53/61) olarak gerçekleşti. SUI nedeniyle askı cerrahisi uygulanan olgularda objektif kür oranı %81.8, POP nedeniyle opere edilenlerde cerrahi kür oranı ise %92.3 olarak saptandı. POP+SUI nedeniyle opere edilen grupta ise cerrahi başarı oranı %83.3 idi. Cerrahi tiplerine göre karşılaştırıldığında da her üç yöntemde de yaşam kalite skorlarının postoperatif dönemde preoperatif döneme oranla anlamlı şekilde düzeldiği saptandı (p>0.05).

Sonuç: Uygun preoperatif değerlendirme ve postoperatif bakımla 65 yaş üzeri yaşlı olgularda pelvik taban cerrahisi güvenle ve başarılı bir şekilde uygulanabilir.