Bifosfanatların Lomber Vertebra Disk Yüksekliği Üzerine Etkisi

Özet

Amaç: Amacımız, osteoporotik hastalarda kantitatif manyetik rezonans görüntüleme ölçümlerine dayanarak bifosfonatların lomber disk yüksekliği üzerindeki etkisini araştırmaktır.

Gereç ve yöntem: Kliniğimizde Ocak 2017 - Ocak 2018 arasında muayene edilen osteopenik veya osteoporotik toplam 74 hasta çalışmaya alındı. Bu 74 hastanın 37 'si son dönemde bifosfasfanat kullanmışken, bunların 37'sinde bifosfanat kullanım öyküsü yoktu. Hastaların yaş, boy, kilo, vücut kitle indeksi (VKİ) skorları, omurga ve kalça T skorları ile birlikte altı lomber intervertebral seviyede (T12 – L1 - L5 – S1) disk yüksekliklerinin medyan değerleri incelendi.

Bulgular: Bifosfonat ile tedavi edilen grup tedavi edilmeyen gruba göre daha yaşlı, daha kısa ve daha inceydi (Welch t-testi, p = 0,038, p <0,001, p <0,001). Bununla birlikte, gruplar arasındaki BMI skorları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. Omurga T skorları, bifosfonatla tedavi edilen grupta (Welch t-testi, p = 0,016) tedavi edilmeyen gruba göre anlamlı olarak daha düşüktü, ancak kalça T skorları benzer bulundu. Tedavi edilmeyen gruptaki korelasyon analizi, tüm seviye disk yüksekliklerinde ve L4-5 ve L3-4 düzeyleri dışındaki omurga T skorlarında pozitif bir korelasyon olduğunu ortaya koymuştur.

Sonuç: Bifosfonat tedavisinin düşük kemik mineral yoğunluğu düzeylerine rağmen lomber disk yüksekliğini korumayla ilişkili olduğunu bulduk