Akut Mezenter İskemide Kısa Bağırsak ve İlişkili Faktörlerin Sağkalıma Etkisi

Özet

Amaç: Gastrointestinal sistemin ve damarlarının bir hastalığı olan akut mezenterik iskemi (AMI), yüksek morbidite ve mortalite riski taşır. Morbidite ve mortalite oranlarını belirgin şekilde artıran kısa bağırsak sendromu (SBS), bağırsağın geniş bölümlerinin eksizyonu uygulanan AMI'li hastalarda en önemli sorunlardan birtanesidir.

Gereç ve yöntem: Cerrahi müdahale uygulanan 42 damar oklüzyonu olan AMI hastasının verileri retrospektif olarak incelendi. Demografik veriler, rezeksiyon sonrası ince bağırsak uzunluğu, ileoçekal valvin çıkarılması, preoperatif laboratuvar test sonuçları (beyaz kan hücresi (WBC) sayısı, bilirubin seviyesi, amilaz seviyesi, sağkalım durumu ve süresi) kaydedildi.

Bulgular: Toplam 42 hasta (17 erkek ve 25 kadın) çalışmaya dahil edildi. Yaş ortalaması 71,95 ± 11,83 idi. Ortalama takip süresi 19.17 ± 27.77 ay idi. Ortalama kalan bağırsak uzunluğu 222.02 ± 126.51 cm idi. Kalan bağırsak uzunluğu 200 cm'den kısa veya daha uzun olan hastalar arasında mortalite oranları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. Toplam bilirubin düzeyi yüksek olan hastalar, normal toplam bilirubin düzeyi olanlara göre daha yüksek mortalite oranına sahipti (sırasıyla %61.9'a karşılık %28.57) (p=0.03). İleoçekal kapak rezeksiyonu yapılan hastalarda ortalama sağkalım süresi ileoçekal kapak rezeksiyonu yapılmayan hastalara göre anlamlı derecede daha kısaydı (p = 0.021). Yüksek toplam bilirubin seviyesi de anlamlı derecede daha kısa sağ kalım süresi ile ilişkili bulunmuştur (p = 0.020).

Sonuç: Bu çalışmanın bulguları, ameliyat sırasında ileoçekal valvin korunmasının, 200 cm'den daha uzun kalan ince bağırsak uzunluğunun, normal total bilirubin düzeylerinin ve perforasyonun yokluğunun bağırsak rezeksiyonu uygulanan AMİ'li hastalarda daha iyi bir sağ kalım oranı ile ilişkili olabileceğini düşündürmektedir.