Duodenal Ülser Perforasyonlarında Uygulanacak Cerrahi Seçimi Ve Mortalite Etkenleri

Özet

Giriş: Peptik ülser ve ülser perforasyon insidansının azalmasına karşın, perforasyonlara bağlı ölüm oranlarında benzer azalma sağlanamamıştır. Mortalite oranları %8-25 arasında değişmektedir. Perforasyon geliştiğinde halen en etkili tedavi yöntemi cerrahidir. Seçilecek cerrahi yöntem ise günümüzde tartışmalıdır. Bu çalışmada duodenal ülser perforasyonlu (DÜP) hastalarda uygulanacak cerrahi yöntemi belirlemede etkili olan ve mortalite ile ilişkili faktörleri irdelemek amaçlandı.

Gereç ve Yöntem: Hastanemizde beş yıllık sürede, DÜP nedeniyle opere edilen 88 hasta, arşiv kayıtlarından retrospektif olarak incelendi. Hastalarda tercih edilen cerrahi, primer sütür ve definitif cerrahi olarak ikiye ayrıldı. Cerrahi tedavi seçimine etki eden faktörler, perforasyon etiyolojisi, mortalite ile ilişkili olabilecek faktörler ve morbidite oranları ve hastane kalış süreleri değerlendirildi.

Bulgular: Hastaların 67'sine (%76,1) primer sütür, 21'ine (%23,9) definitif ülser cerrahisi uygulandı. Hastaların %93,2'si erkek, %6,8'i kadın olup, yaş ortalaması 43,7 (±13,5) idi. Seçilen cerrahi prosedürü belirlemede jeneralize peritonitin varlığının en önemli etken olduğu saptandı (p<0,05).Hastane mortalitesi primer sütür grubunda üç (%4,5), definitif cerrahi grubunda bir (%4,8) hastada gözlenirken gruplar arasında fark saptanmadı (p>0,05). Hastane kalış süreleri her iki grupta da benzerdi (p>0,05). Her iki grupta da yaş (>60), yandaş hastalığın varlığı ve hastaneye başvuruda gecikme, mortalite ile ilişkili saptandı.

Sonuç: Hastaneye 24 saatten geç başvuru, yaşın 60'tan büyük olması ve yandaş hastalığın varlığı mortalite ile ilişkili faktörler olarak bulundu.