Çanakkale İl Merkezinde 18 Yaş ve Üzeri Bireylerde Epilepsi Prevalansı ve Klinik Korelasyonlarının Değerlendirilmesi

Özet

Amaç: Epilepsi; ani ve tekrarlayıcı olarak seyreden, nöbetler ile karakterize özellikle genç popülasyonun etkilendiği sık görülen bir nörolojik hastalıktır. Epilepsinin yükü sadece nöbetlerle sınırlı değildir. Hastalık aynı zamanda psikolojik problemlere sebep olarak kişisel, ailesel ve sosyal yaşam kalitesini önemli ölçüde etkilemektedir. Bu çalışmada; Çanakkale il merkezinde yaşayan 18 yaş ve üzeri kişilerde epilepsi prevalansının saptanması, epilepsinin yaşam kalitesi ve uyku hijyenine etkisinin belirlenmesi amaçlandı.

Yöntem: Çalışmamızda Çanakkale il merkezinde ikamet eden 18 yaş ve üzeri 397 katılımcı ile görüşüldü. Sosyodemografik özellikler, öz ve soy geçmiş bilgileri ve epilepsi hastalık öyküsü sorgulandı. Epilepsi tanısı olan hastalara aynı zamanda Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalite Ölçeği (WHOQOL-BREF) ve Uyku Hijyen İndeksi (UHİ) ölçekleri uygulandı.

Bulgular: Katılımcıların %2,0'sinde (n=8) epilepsi tanısı mevcuttu. Epilepsili hastaların %75'i (n=6) kadındı. Epilepsi saptanan bireylerin %62,5'inde (n=5) ailede epilepsi öyküsü, %25'inde (n=2) ailede febril konvüzyon öyküsü, %12,5'inde (n=1) anne baba arası akrabalık öyküsü bulunmaktaydı. Epilepsi olan ve olmayan gruplar arasında UHİ puanı ortalamaları açısından anlamlı fark saptanmadı (p=0,400). WHOQOL-BREF yaşam kalitesi ölçeğinde bedensel alan, ruhsal alan, sosyal alan ve çevresel alan alt puanları açısından da fark yoktu (p>0,05).

Sonuç: Çalışmamızda epilepsi prevelansı %2 olarak saptandı. Hastaların çoğu kadın cinsiyetteydi. Hasta grubunun ailelerinde artmış oranda akraba evliliği mevcuttu. Yine hasta grubunun büyük bir çoğunluğunda ailede epilepsi öyküsü veya febril konvülziyon öyküsü saptandı. Uyku hijjeni ve yaşam kalitesi ölçekleri hasta grubuyla kontrol grubu arasında fark göstermedi. Bunun nedeni hasta grubumuzun sayısının çok az olması olabilir. Yöremizde bu konuda daha büyük ölçekli çalışmalara ihtiyaç vardır.