Katılma Nöbeti ile Takip Edilen Çocukların Annelerinde Aile Rol Perfomansının Değerlendirilmesi

Özet

Amaç: Çalışmamızda birincil amaç anne ebeveyn rolüne ilişkin kendilik algısı ile çocuktaki katılma nöbetlerinin ilişkisini araştırmak, ikincil amaç ise katılma nöbeti ile anne eğitim düzeyi, aile gelir düzeyi ilişkisinin araştırılmasıdır.

Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 01.11.2019-01.11.2021 arasında, İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi çocuk sağlığı ve hastalıkları polikliniği veya çocuk nöroloji polikliniklerine başvuran katılma nöbeti tanılı 6 ay-6 yaş arasındaki 46 hastanın annesine Ebeveyn Rolüne İlişkin Kendilik Algısı Ölçeği doldurtuldu. Benzer yaş ve cinsiyette 44 sağlıklı çocuk olgunun annelerine de aynı form verildi. Her iki gruptan olan olguların hastane kayıtları üzerinden hemogram, demir paneli ve ekokardiyografi sonuçları kaydedildi.

Bulgular: Çalışmaya alınan hasta grubundaki çocuklara ait yaş ortalaması 22,43±14,71 ay iken kontrol gurubunda 28,57±20,70 ay idi. Her iki grupta cinsiyet dağılımı açısından anlamlı bir fark yoktu. Katılma nöbeti tanılı olguların ilk atak başlangıç yaşı 7,93±6,93 ay, ayda geçirdiği nöbet sıklığı ise 5,96 saptandı. Her iki grupta hemoglobin, demir parametreleri ve ekokardiyografi bulguları arasında fark saptanmadı. Ebeveyn Rolüne İlişkin Kendilik Algısı ölçeği skorları karşılaştırıldığında rol doyumu alt boyutu, katılma nöbetli çocuk sahibi olan annelerde düşük saptandı.

Sonuç: Çalışmamızın katılma nöbeti olan çocuk sahibi annelerin rol doyumu skorları düşük saptandı. Bu bulgu bu annelerin çocuklarını yeterince benimseyemediği anlamına gelmektedir. Özellikle bu alt boyutun düşüklüğü anne-bebek arasındaki bağlanma ile ilgili diğer komponentlerin de sorunlu olabileceğini akla getirmiştir.