Splenektomi Sonrası Tanı Alan Viseral Leishmaniasis: Hematolojik Maligniteyi Taklit Eden ve Tanıda Gecikmeye Yol Açan Tanısal Bir Tuzak — Olgu Sunumu

Özet

Amaç: Viseral leishmaniasis (VL), özellikle endemik bölgelerde hematolojik maligniteleri yakından taklit edebilen, potansiyel olarak ölümcül sistemik bir protozoal enfeksiyondur. Klinik ve laboratuvar bulgularındaki örtüşme, sıklıkla tanıda gecikmeye ve gereksiz invaziv girişimlere yol açmaktadır.

Olgu Sunumu: Endemik bir bölgeden gelen 46 yaşındaki kadın hasta, pansitopeni ve masif splenomegali nedeniyle iki yıl boyunca hematoloji kliniğinde takip edilmiştir. Hastanın başlangıç şikayetleri arasında uzamış ateş, kilo kaybı ve yaygın kemik ağrısı yer almaktaydı. Laboratuvar incelemelerinde persistan pansitopeni ve albumin/globulin oranında tersine dönme saptandı. Kemik iliği biyopsisi normosellüler olarak raporlandı ve malignite ya da leishmaniasis lehine bulgu izlenmedi. Devam eden sitopeniler ve transfüzyon gereksinimi nedeniyle, hipersplenizm ve hematolojik malignite şüphesiyle splenektomi uygulandı. Histopatolojik incelemede nonkazeifiye granülomatöz inflamasyon saptandı ancak kesin tanı konulamadı. Enfeksiyon hastalıkları kliniğine yönlendirilen hastada ayrıntılı yeniden değerlendirme sonucunda tekrarlayan yüksek ateş ve belirgin kilo kaybı tespit edildi. Serolojik incelemede yüksek titrede Leishmania IgG pozitifliği (1:1280) saptandı. Önceden alınmış kemik iliği yaymalarının deneyimli bir uzman tarafından yeniden değerlendirilmesi sonucunda Leishmania amastigotları görüldü ve polimeraz zincir reaksiyonu ile Leishmania tropica doğrulandı. Hastaya intravenöz lipozomal amfoterisin B tedavisi başlandı ve belirgin hematolojik düzelme sağlandı.

Sonuç: Bu olgu, endemik bölgelerde uzamış ateş, pansitopeni ve splenomegali ile başvuran hastalarda VL'nin ayırıcı tanıda erken dönemde düşünülmesi gerektiğini vurgulamaktadır. İlk kemik iliği incelemesinin negatif olması VL'yi dışlamaz ve tekrar değerlendirme kritik olabilir. Erken tanı, gereksiz cerrahi girişimleri önleyebilir ve klinik sonuçları belirgin şekilde iyileştirebilir.